Loreva

Ziemia rodzinna

Całym mym sercem, duszą niewinną  
Kocham tę świętą ziemię rodzinną,  
Na której moja kołyska stała  
I której dawna karmi mię chwała. 
Kocham te barwne kwiaty na łące,  
Kocham te łany kłosem szumiące,  
Które mię żywią, które mię stroją  
I które zdobią Ojczyznę moją. 
Kocham te góry, lasy i gaje, 
Potężne rzeki, ciche ruczaje; 
Bo w tych potokach, w wodzie u zdroja1 
Ty się przeglądasz Ojczyzno moja, 
Krwią użyźniona, we łzach skąpana, 
Tak dla nas droga i tak kochana! 
  1. zdroja — D. lp od wyrazu: zdrój; dziś popr.: zdroju. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Bełza

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Katechizm polskiego dziecka (zbiór) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/katechizm-polskiego-dziecka/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis