Podmuch wiosny

Dzwoneczki konwalijne,
Dziewczęce sny lilijne!
Kębłane1, hołubione2
Gołąbki białołone!

Jabłonek kwietne puchy,
Świetliste, mgliste duchy!
Obłoków kłęby zwiewne!
Łzy rzewne! Piosnki śpiewne!

Miłosne słodkie słowa!
O, woni fijołkowa!
Błagalne, pożegnalne
Westchnienia moje żalne!

O, ciszo!... O, łagodo!..,
Błękitnych śnień pogodo!
Gołąbki białołone,
Kębłane... hołubione...

kębłany (starop.) — piastowany, pieszczony; od kębłać: piastować, pieścić. [przypis edytorski] ↩
hołubiony — chowany (hodowany) z troską; otaczany opieką. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Podmuch wiosny · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-podmuch-wiosny/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.