Loreva
Loreva

Utwór 16 z 108

Do snu

Śnie, który uczysz umierać człowieka 
I ukazujesz smak przyszłego wieka, 
Uśpi na chwilę to śmiertelne ciało, 
A dusza sobie niech pobuja mało! 
Chce li, gdzie jasny dzień wychodzi z morza, 
Chce li, gdzie wieczór gaśnie pozna zorza 
Albo gdzie śniegi panują i lody, 
Albo gdzie wyschły przed gorącem wody. 
Wolno jej w niebie gwiazdom się dziwować 
I spornym biegom1 z bliska przypatrować, 
A jako koła w społecznym mijaniu 
Czynią dźwięk barzo wdzięczny ku słuchaniu2. 
Niech się nacieszy nieboga do woli, 
A ciało, które odpoczynek woli, 
Niechaj tym czasem tęsknice nie czuje, 
A co to nie żyć, w czas się przypatruje. 
  1. spornym biegom — różnorodnym ruchom ciał niebieskich. [przypis redakcyjny] ↩
  2. koła... czynią dźwięk — według wyobrażeń filozofa greckiego Pitagorasa, uznawanych aż do przyjęcia nauki Kopernika, wszechświat był zbudowany z dziewięciu kręgów, „kół”, a raczej półkul (sfer), umieszczonych jedna nad drugą; półkule te obracały się wydając dźwięczne głosy, tzw. harmonię sfer. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do snu · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do snu · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-wtore-do-snu/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis