Źródło i licencja tłumaczenia
Rozdział drugi
z którego czytelnik dowiaduje się o rodzicach bohatera, jak się urodził, a także o dającym do myślenia śnie, jaki miała matka jego.
O rodzie powiem mego bohatera,
A także słówko albo trzy
O miejscu, w którym zaczął dni.
Gdzie domów było co najmniej ze dwieście,
I gdzie Jobs senior, chłop na schwał,
Pierwszy głos w Radzie miejskiej miał.
Dzieci uczciwa była też gromada,
Chłopców i dziewcząt cały huk —
Żył więc Jobs senior, jako mógł.
Był miły ludziom, sobie, Panu Bogu,
A czy w Ratuszu, czy też gdzie,
Obchodzić z groszem umiał się.
Nie zaś kancista2 lub jaki wolfianin,
A to z przyczyny, iż na świat
Bez filozofii patrzył rad.
Do szkoły chodził rok jeden i drugi,
Wyższą więc mądrość posiadł stąd
Niż panów Radnych cały rząd.
Gdy fant3 był pięćkroć więcej wart pieniędzy,
Brał dziesięć od sta4, nie pruł żył,
Był niski, pocił się i tył.
Jadł, pił, z cybucha godnie fajkę kurzył
I ulubiony «Morgenblatt»
Przy cienkiej kawie czytał rad.
Na żółci srodze cierpiał też ulanie,
Urząd swój przecie dźwigał rad,
Właśnie jak Atlas6 dźwiga świat.
Najwymowniejszą damą była w grodzie,
Sucha, a taka pełna cnót,
Że ni w tył bez nich, ani w przód.
Gdy już odejdą wreszcie od ołtarza,
Przy sposobności tak i siak
Dawała władzy swojej znak.
Tłumaczyć przecież mężom nie potrzeba,
Lecz mimo swarów, mimo zwad,
Przykład z tej pary mógł brać świat.
Progeniturę7 wielce okazałą,
Kiedy Jobsowi żona znów
Szepnęła w ucho kilka słów.
Rozlicza pani — bliski czas i pora!
Więc przysposabia cały kram,
A resztę zrobi bocian sam.
A ja zdarzenie zaiste ciekawe
Lub raczej treść opowiem snu,
Który, jak raz, pasuje tu.
Tak w Testamencie zawżdy8 czynią starzy,
Tak czyń i teraz każdy z was,
Choć się kaducznie9 zmienił czas.
(A we śnie wielce było jej do twarzy),
Wtem zdało jej się — strzeż ją Bóg! —
Że zamiast dziecka rodzi — róg.
Jak nie zachrapie! jak na głos nie wrzaśnie!
Więc biedna pani się co tchu
W potach zbudziła z swego snu.
Co dar wróżenia ze snów miała rzadki,
Ta z rady w radę zgadła wraz,
Że chłopak będzie, i to — bas.
Nic, tylko właśnie dzielne sługi boże,
Więc oczywista, iż ten syn
Z ambony będzie karcił gmin!
Wierzyła matka, wierzył i pan ociec.
My dajmy chłopcu dojść do lat,
A przedtem jeszcze — przyjść na świat.
Chust, powijaków, powłoczek, pieluszek,
W trzydziestym września, w termin sam,
Zapukał gość do życia bram.
Jak się senator cieszył — dobry Boże! —
Kiedy mu babka pod sam nos
Podetkła z dzieckiem pieluch stos!
- et cetera a. et caetera (łac.) — i tak dalej. [przypis edytorski] ↩
- kancista — zwolennik filozofii Immanuela Kanta. [przypis edytorski] ↩
- fant — przedmiot oddany w zastaw. [przypis edytorski] ↩
- dziesięć od sta — dziesięć procent. [przypis edytorski] ↩
- podagra — choroba pociągająca za sobą bóle stawów, zwł. wielkiego palca u nogi. [przypis edytorski] ↩
- Atlas (mit.gr.) — tytan podtrzymujący sklepienie niebieskie. [przypis edytorski] ↩
- progenitura (z łac.) — potomstwo. [przypis edytorski] ↩
- zawżdy (daw.) — zawsze. [przypis edytorski] ↩
- kaducznie — diabelnie. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Karl Arnold Kortum
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Jobsjada · Okładka na podstawie: Tasteful Lighting, Orin Zebest@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Jobsjada · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kortum-jobsjada/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Maria Konopnicka
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.