Źródło i licencja tłumaczenia
Pieśń II, 7 (O saepe mecum tempus in ultimum...)
Do Pompejusza Warusa
Z bliska, gdy Brutus1 hetmanił2 szeregom
Któż ci kwiryctwo3 wrócił, kto z oddali
Wrócił penatom4 i italskim brzegom?
Z tobą mi chwile biegły nieleniwo
Niegdyś przy pełnym, z różami na głowie
Malobatrową5 łyszczącej oliwą.
Gdzie tak sromotnie zgubiłem w popłochu
Tarczę, gdy męstwo naszych pod żelazem
Padło, w skrwawionym tarzając się prochu.
Wyrwał Merkury7 i przechował w chmurze;
A tyś do mordów, bracie, tak się zaciął,
Żeś z portu wypadł, w nowe lecąc burze.
I wypoczywaj, bojem zmordowany,
Tu, gdzie cień daje ten laur rosochaty,
I gdzie czekają na cię pełne dzbany.
A z konch10 głębokich czerp maści i wonie.
Hej żywo! kto nam posplata tam wianki
Świeże z opichu11 i mirtu na skronie?
Mniejsza — lecz dzisiaj pohulam jak Traki13 —
O, bo już sobie nie mogę dać rady,
Kiedy mi do dom zawitał gość taki!
- Brutus, właśc. Marek Juniusz Brutus (85–42 p.n.e.) — rzymski polityk i dowódca wojskowy; jeden z przywódców spisku przeciwko Juliuszowi Cezarowi i zabójców dyktatora; razem z Kasjuszem, innym przywódcą spisku, zebrał wojska i opanował prowincje wschodnie; po przegranej bitwie z Markiem Antoniuszem i Oktawianem Augustem pod Filippi popełnił samobójstwo. [przypis edytorski] ↩
- hetmanić — dowodzić. [przypis edytorski] ↩
- kwiryctwo — tu: obywatelstwo. [przypis edytorski] ↩
- penaty (mit. rzym.) — bóstwa opiekujące się domem. [przypis edytorski] ↩
- malobatr — syryjski olejek wonny. [przypis edytorski] ↩
- Filippi — miasto w Macedonii, w okolicach którego w 42 p.n.e. rozegrały się dwie bitwy rzymskiej wojny domowej. W drugiej z nich Marek Antoniusz i Oktawian August pokonali armię republikańską, dowodzoną przez Brutusa i Kasjusza, czyli przywódców spisku przeciw Cezarowi. Zwolennicy republiki ponieśli klęskę, a ich obydwaj dowódcy popełnili samobójstwo. [przypis edytorski] ↩
- Merkury (mit. rzym.) — posłaniec bogów. [przypis edytorski] ↩
- obiata (daw.) — ofiara. [przypis edytorski] ↩
- massyk — rodzaj słodkiego wina. [przypis edytorski] ↩
- koncha — muszla. [przypis edytorski] ↩
- opich — seler zwyczajny (Apium graveolens) lub inna roślina z rodziny selerowatych. [przypis edytorski] ↩
- Wenus a. Wenera (mit. rzym.) — bogini miłości i piękna, odpowiednik greckiej Afrodyty. [przypis edytorski] ↩
- Traki — dziś popr. forma M. lm: Trakowie, mieszkańcy Tracji. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Horacy
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Pieśń II, 7 (O saepe mecum tempus in ultimum...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/horacy-piesn-ii-7/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Lucjan Siemieński
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.