Loreva

[Gwałcąc nagle tych dżdżystych dni...]

Gwałcąc nagle tych dżdżystych dni żałobne zwoje, 
Na ogromne kasztany w ostatniej zieleni, 
Na wodę, na klomb późny i na oczy moje 
Zlewasz twą bladą słodycz, o słońce jesieni!  
Czego chcesz od nas, słońce? Kwiat niech zwiędnie lepiej, 
Listowie niechaj zgnije i z wiatrem pożenie1, 
Wodom daj się zamroczyć. Mnie zostaw cierpienie, 
Które żywi myśl moją i mą duszę krzepi.  
  1. pożenie (daw.) — pogna; tu: uleci. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jean Moréas

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Gwałcąc nagle tych dżdżystych dni...] · Okładka na podstawie: oily drops, ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Gwałcąc nagle tych dżdżystych dni...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/moreas-gwalcac-nagle-tych-dzdzystych/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Bronisława Ostrowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis