Loreva
Loreva

Utwór 24 z 25

elegia uśpienia

godziny gorzkie bez godów 
czarny druk na pożółkłych stronicach 
jakby ze stromych schodów 
spływała w mroku żywica  
zwija się zaułek zawiły 
zagubiony we własnych załomach1 
tętnią mu rynsztoków żyły 
rytmami dwoma  
niebo sine niebo szare 
domy szare domy sine 
beznamiętnym obszarem 
to niebo to miasto rodzinne  
tylko myśli się miłość żywą 
w myśli na bruku się klęka 
naprawdę złotą niwą 
faluje tylko piosenka  
sen życie ujął 
osłoda sen ciężki a nieważki 
piękne zjawy sennie kołują 
w krwawych ciemnościach czaszki 
dni malowane zmierzchem 
śniąc także jak zły list potargam 
wtedy 
kwiaty na gwiazdach wierzchem 
rajskie ptaki obsiadają parkan 
rzeką świateł ścieka śnieg zbrudzony 
tęcz jest tyle tęcze lecą ulicą 
jedna niesie konew 
z żywicą  
z żywicą 
znów po ogniowych ogrodach 
znowu ciemne korony 
i w takt ociężałych kroków 
spływa po czarnych schodach 
żywica i miasto mroku  
  1. zwija się zaułek zawiły zagubiony we własnych załomach — we fragmencie tym występuje aliteracja, środek stylistyczny polegający na powtórzeniu jednakowych głosek lub zespołów głosowych na początku wyrazów sąsiadujących ze sobą w tekście lub zajmujących analogiczne miejsce w wersie lub w zdaniu. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Elegia uśpienia · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ballada-z-tamtej-strony-elegia-uspienia/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis