Loreva
Loreva

Utwór 42 z 78

Nadzieja i bojaźń

Kiedy myśl zdatna, kiedy ostrożna, 
Jak powiadają, i zmyślać można; 
Mogą to drudzy, i ja też mogę. 
W jednę szły drogę, 
Nie wiem czy razem, czyli koleją1 
Bojaźń z nadzieją. 
Dziwne się rzeczy naówczas działy, 
Bo skoro tylko gdzie zawitały, 
Nagle, dziwacznie, 
Wszystkie się rzeczy działy opacznie2. 
Ubóstwo, że ma wszystko, mniemało3, 
Bogactwo, że nic nie ma, płakało. 
Skądże przyczyna błędu takiego? 
Oto dlatego: 
Nadziei przychód był uroczysty 
Do alchimisty. 
A bojaźń, skąpych strzegąc zbiór czule, 
Była w szkatule. 
  1. koleją — po kolei, jeden za drugim. [przypis edytorski] ↩
  2. opacznie — na opak, na odwrót. [przypis edytorski] ↩
  3. mniemać — myśleć, sądzić. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Nadzieja i bojaźń · Okładka na podstawie: Do you believe in magic?, OUCHcharley@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Nadzieja i bojaźń · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nadzieja-i-bojazn-bajki-nowe/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis