Loreva

W nocy

Spojrzałem w nieba ciemności bezkresne 
I wzrok mój ugrzązł w tej kopule wklęsłej, 
I dziwnej trwogi dreszcze mną zatrzęsły, 
Dreszcze mrożące krew w żyłach, bolesne. 
W końcach mych palców lęk się ozwał, oczy 
Wbiłem w dół, nie śmiąc podnieść ich ku górze: 
Coś przeciwnego całej mej naturze 
Czuję tam, w nieba ciemnego roztoczy. 
Tam nieskończoność, wieczność, nicość — brzmienia, 
Które są dla mnie tajemniczym runem, 
A każde w mózg mój uderza piorunem, 
I mózg druzgota1, i w zgliszcze zamienia. 
  1. druzgota — dziś popr. forma: druzgocze. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W nocy · Okładka na podstawie: why 137, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W nocy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przerwa-tetmajer-w-nocy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis