Loreva
Loreva

Rozdział 4 z 9

III

Oj, ty morze, sine morze, 
Oj, ty drogo korabiowa1! 
Z trudna tutaj się uchowa, 
Co wyrosło na ugorze. 
Mocym pozbył od tęskności, 
Dech wydychał za swojemi2... 
Truchleją mi oto kości, 
Że na obcej legną ziemi... 
Żeby chociaż jeden dzionek, 
Choć ostatnie piersi tchnienie... 
Choć śmiertelny z wieży dzwonek 
Na wieczyste odpocznienie... 
Żeby chociaż trumna z sosny, 
Co wyrosła w naszym boru3... 
Żebyż hejnał on żałosny: 
«Niebieskiego Pani dworu...» 
Żeby chociaż krzyż u drogi 
Na ostatnie te noclegi... 
Żebyż wiosną białe głogi, 
Żebyż zimą białe śniegi... 
Cicho gasną złote zorze, 
Wiatr porywa moje słowa... 
Oj, ty morze, sine morze, 
Oj, ty drogo korabiowa! 
  1. korabiowy — od korab: okręt, statek, łódź. [przypis edytorski] ↩
  2. swojemi — dziś popr.: swoimi. [przypis edytorski] ↩
  3. w naszym boru — dziś popr.: w naszym borze. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Na obczyźnie · Okładka na podstawie: Sean McGrath, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Na obczyźnie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-na-obczyznie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis