Loreva
Loreva

Rozdział 5 z 12

V. U owieczek

Po szczęśliwym tym popasie1,  
By nie tracić nic na czasie,  
Idzie Janek, jedząc w drodze,  
Smakują mu jabłka srodze2.  
Naraz słucha... Co za głosy?  
Wstały mu na głowie włosy,  
Bo wszak nieraz podróżnika 
Kupa Indian spotka dzika,  
O czym także z Robinsona 
Każdy łatwo się przekona.  
A i to się przecież zdarza,  
Iż wędrowca lew przeraża,  
Tygrys albo ryś zażarty...  
W książkach o tym pełne karty!  
Iść — czy wracać?... Zamknął oczy,  
By nie widzieć, jak zwierz skoczy.  
Wtem, o losie niespodziany!  
Poznał, że to są barany!  
W Janku wnet odżyło serce,  
Jedno jabłko dał pasterce,  
Co na rękach własnych trzyma 
Jagnię, które matki nie ma!  
  1. popas — odpoczynek. [przypis edytorski] ↩
  2. srodze — okrutnie; tu przen.: bardzo. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O Janku Wędrowniczku · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/o-janku-wedrowniczku/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis