Loreva
Loreva

Utwór 3 z 3

XIII

Płonęła wonna jak kadzidło mirry 
I widać było, że nie wiedząc płonie. 
Głębszymi oczu stały się szafiry 
I prędsza fala białości na łonie, 
I dziwnym ogniem rozpalone skronie 
Wczesne zwiędnienie dawały bławatkom. 
Ona z tych była, co się skarżą matkom, 
I skarżyła się gwiazd cichej gromadzie, 
Gdy do snu księżyc niepełny się kładzie; 
Gdy kwiaty szepcą miłośnie do ucha, 
Co zamyślone, własnych myśli słucha. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W Szwajcarii · Okładka na podstawie: Hammer51012@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W Szwajcarii · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-poemata-w-szwajcarii/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis