Loreva
Loreva

Utwór 12 z 25

sen sielski

od powały nocy co zwisa 
przez szum jaskrów i bylic 
byłby bulgot deszczu jak zmora parskał 
lecz znane są słowa zaklęć siarka 
zwełnienie grzyw kobylich 
chodziła Maria Panna między gwiazdami 
chłodziła Maria Panna dusz cierpiących upalenie 
a ja w gromie stoję północy się boję 
po co wam przebywać ze śpiącymi i ze snami 
nie meczcie odfruńcie dokąd chcecie 
kruki wilcy niedźwiedziowie jelenie 
amen 
o ciemności tak czysta teraz 
błysnął nad gankiem twój srebrny grzebień 
ta cicha mowa w rowie 
to lepiech1 
ogłasza wodną spowiedź 
gwiazdy maryjne palcami przeciera 
a nam jak mówić gdy za szybą sad 
i dalej ule grzędy kopru marchwi 
oczyść nas ktokolwiek jesteś wszędzie 
odfruńcie od nas dzieła ludzkie i zwierzęce 
po to klęczymy leżąc na słomie jak martwi 
od niezliczonych lat 
  1. lepiech (bot.) — tatarak zwyczajny. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

nuta człowiecza (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nuta-czlowiecza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis