Loreva
Loreva

Utwór 3 z 3

XVI

Jest chwila, gdy się ma księżyc pokazać, 
Kiedy się wszystkie słowiki uciszą 
I wszystkie liście bez szelestu wiszą, 
I ciszej źródła po murawach dyszą; 
Jakby ta gwiazda miała coś nakazać 
I o czym cichym pomówić ze światem, 
Z każdym słowikiem, z listeczkiem i z kwiatem. 
Jest chwila, kiedy ze srebrzystą tęczą 
Wychodzi blady pierścionek Dyjanny1: 
Wszystkie się wtenczas słowiki rozjęczą 
I wszystkie liście na drzewach zabrzęczą, 
I wszystkie źródła jęk wydają szklanny; 
O takiej chwili, ach, dwa serca płaczą, 
Jeśli coś mają przebaczyć — przebaczą; 
Jeżeli o czym zapomnieć — zapomną. 
O takiej chwili z moją panią skromną 
Jużeśmy siedli w naszych progach sielskich, 
Już rozmawiali o rzeczach anielskich. 
  1. pierścionek Dyjanny — chodzi o księżyc, którego patronką w mit. rzym. była Diana. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W Szwajcarii · Okładka na podstawie: Hammer51012@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W Szwajcarii · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-poemata-w-szwajcarii/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis