Loreva
Loreva

Utwór 8 z 78

Człowiek i gołębie

W gołębniku chowane na wyniosłym dębie 
Skarżyły się na ludzi niewinne gołębie; 
Skarżyły się, i słusznie, strapione zwierzęta, 
Iż szły dla nich na jadło młode gołębięta. 
Wtem szła matka na strawę1; postrzegł jastrząb chciwy, 
Więc w biegu wybujałym kiedy zapalczywy 
Już ją tylko miał ująć, w czasie, co ugnębia, 
Postrzegł strzelec gonitwę i zabił jastrzębia. 
Ocalona, lot nagły pomału zelżyła2, 
A kiedy do gniazdeczka i dzieci przybyła, 
A przybyła z radością, uczuciem i drżeniem, 
Rzekła: «I człowiek jednak niezłym jest stworzeniem» 
  1. na strawę — na poszukiwanie pożywienia. [przypis redakcyjny] ↩
  2. zelżyła — tu: zwolniła. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Bajki nowe · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bajki-nowe/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis