Źródło i licencja tłumaczenia
Rozdział trzynasty
jak Hieronim na akademii teologię studiował pilnie.
Wnet się nauki chwyciwszy jak miodu,
Wziął matrykułę1 i już w skok
Był — stante pede2 — teolog.
W niemieckich miastach tudzież w całym świecie
Pośród studentów bywa, że
Niejeden głupi trafi się.
Studentów było z stron różnych niemało,
Więc też i głupich tęga maść
Zginąć nie mogła ani paść.
Item4 medycy i filozofowie,
Toż i juryści5 obu praw6
Zasiedli długie rzędy ław.
Co insze wcale7 kładła pilnie w głowę,
A iżby ciężar w miarę mieć,
Puszczała złoto, srebro, miedź.
Najgłośniej krzyczał i najtężej szumiał,
A tak hulanki pierwsze zniósł,
Jakby na bursza8 z pieluch rósł.
Żył on in floribus9 dzień po dniu zawżdy10,
A kiedy przyszła miła noc,
Najtęższej flaszy zdzierżył11 moc.
Głos też wyrobił sobie znakomicie
I ryczał basem niby tur:
Gaudeamus igitur12.
Jako i wierny studiosus, i prawy,
A gdy się trafił milczek, nur,
Wnet mu stawiano go za wzór.
I stróż, i pedel13 sowiego oblicza,
I filistrowie, których też
Kochał Hieronim, jak psa jeż.
Krzyczał, aż drżały wszystkie szyby w domu,
A stąd rósł honor coraz mu,
Jak rośnie w lesie grzyb po dżdżu.
A zimą w łyżwach na lód leciał gładki,
Wszelkiej uciechy biorąc kwiat,
Jakby dla niego istniał świat.
Więc — na majówki, na wieś, na murawy,
Gdzie jędrnych dziewcząt zawsze dość
I gdzie jest miły taki gość!
Śpiącym filistrom wybijał gdzie szyby,
Grał w bilard, w kości, w karty lub
Fuchsów15, frajerów darł za czub.
Tam gdzie spod stołu wyciągają gości,
Za to na kursach zjawiał się
Raz, dwa na semestr, i to nie.
(Pożyczać lubią paniczom łyczkowie16),
A gdy oddawać przyszedł czas,
Szedł łyczek za drzwi, a dług w las.
Poszło na fanty, na grosz zawsze świeży,
Który potrzebny jest jak chrzest,
Kiedy kto prawym burszem jest.
A guzy co dzień i sińce miał świeże,
Zaś relegacja nad nim precz
Na włosku była niby miecz.
A nasz Hieronim raz wraz listy skrobie,
Ojcu i matce przykrząc się
O jaką setkę albo dwie.
Jeden podaję z owych dokumentów,
Co, wytrzęsiony kędyś z ksiąg,
Do mych przypadkiem doszedł rąk.
- matrykuła (daw.) — legitymacja studencka. [przypis edytorski] ↩
- stante pede (łac.) — natychmiast (dosł.: na jednej nodze). [przypis edytorski] ↩
- in primo (łac.) — po pierwsze. [przypis edytorski] ↩
- item (łac.) — również, także. [przypis edytorski] ↩
- jurysta (daw.) — prawnik. [przypis edytorski] ↩
- obu praw — tj. prawa świeckiego i kanonicznego. [przypis edytorski] ↩
- wcale (daw.) — całkiem. [przypis edytorski] ↩
- bursz — członek korporacji studenckiej. [przypis edytorski] ↩
- in floribus (łac.) — pośród kwiatów. [przypis edytorski] ↩
- zawżdy (daw.) — zawsze. [przypis edytorski] ↩
- zdzierżyć (daw.) — wytrzymać. [przypis edytorski] ↩
- Gaudeamus igitur (łac.) — cieszmy się więc (początek popularnej pieśni studenckiej). [przypis edytorski] ↩
- pedel (daw.) — woźny. [przypis edytorski] ↩
- pereat (łac.) — niech zginie. [przypis edytorski] ↩
- fuchs a. fuks— tu: początkujący student. [przypis edytorski] ↩
- łyk (pogardl.) — mieszczanin. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Karl Arnold Kortum
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Jobsjada · Okładka na podstawie: Tasteful Lighting, Orin Zebest@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Jobsjada · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kortum-jobsjada/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Maria Konopnicka
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.