Mróz

W ostry mróz chłopek wiózł
Z lasu chrust1 na wozie,
Skrzypi coś, oś nie oś2,
Trzaska chrust na mrozie.

Tężał3 mróz, wicher rósł,
Pędząc jak w sto koni4,
Trzeszczy wóz, trzeszczy mróz,
Chłop zębami dzwoni.

Szkapa: brr, chłop jej: prr —
A podwozie zgrzyta,
Gwiżdże wiatr, śwista bat,
Stukają kopyta.

Chrzęst i brzęk, zgrzyt i stęk,
Hałas jak w fabryce!
Mniejszy mróz, lżejszy wóz
Przy takiej muzyce.

chrust — suche gałęzie do palenia np. w piecu. [przypis edytorski] ↩
oś — rura łącząca koła wozu. [przypis edytorski] ↩
tężeć — twardnieć; tu: nasilać się, potężnieć. [przypis edytorski] ↩
pędzić jak w sto koni — pędzić z ogromną prędkością, z pośpiechem. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zosia Samosia i inne wiersze dla dzieci · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-zosia-samosia-i-inne-wiersze/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.