Loreva
Loreva

Rozdział 8 z 48

VI

Stary Szeliga był chlubny1 nie lada, 
Takiego człeka że mu wieźć wypada, — 
I zazdroszczono jemu tych zaszczytów: 
Ale on z dworskich żartując poswarek 
Jeździł codziennie, wiernie jak zegarek, 
Do jezuitów i od jezuitów. 
Tak do swéj służby ułożył się zdatnie, 
Że woził Skargę jak żaden z czeladzi: 
Na jednem miejscu bułanego zatnie, 
Na jednem miejscu o kamień zawadzi; 
Gdy wraca próżen w południowej chwili, 
Z jednego miejsca przygląda się miastu, 
W jednej gospodzie szklanicę wychyli, — 
To był obyczaj już od lat trzynastu. 
A gdy wychodzi i ociera wargi 
Z szumiącéj piany piwnej albo miodnej, 
Znaczy, że w zamku nie ma księdza Skargi 
I że Szeliga cały dzień swobodny. 
  1. chlubny — dumny. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Stare wrota · Okładka na podstawie: Luz Adriana Villa A.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Stare wrota · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-stare-wrota/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis