Loreva
Loreva

Rozdział 9 z 48

VII

A iż czas ludzi najlepiéj odsłania 
I łacno poznać, gdzie poczciwe lice: 
Tedy wzajemny węzeł miłowania 
Kojarzył Skargę i jego woźnicę. 
Szeliga biedak — tym kluczem najprościéj 
Serce się Skargi otwarło Szelidze; 
Styrał swe lata w wojennéj fatydze — 
Toć drugie prawo do jego miłości. 
Jak na woźnicę miał talent nie lada: 
Konia nie chłoszcze, z przeklęstwem nie fuknie, 
Trzy razy tylko o kamień gdzieś stuknie, 
W porę zamilczy, w porę coś zagada. 
Dla świętych dumań mając cześć i względy, 
Nigdy się pierwszy ozwać nie odważył; 
Lecz zmiarkowawszy, że ksiądz by pogwarzył, 
Ochoczém sercem stanie do gawędy. 
Wiedział, co mówić i do jakich osób: 
Więc Skarga ucho dawał mu ochocze. 
O czém gadali? i w jaki to sposób? 
Oto wam próbkę rozmowy przytoczę: 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Stare wrota · Okładka na podstawie: Luz Adriana Villa A.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Stare wrota · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-stare-wrota/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis