Loreva
Loreva

Rozdział 33 z 76

8

Nie drzymie szyldwach, płomienie ocuca, 
A wiatr jesienny gałęzie mu zrzuca — 
I znów, jak usnął, śród drzewa umilka. 
Gdzieś tam daleko śpiewa kur przed świtem; 
Dalej i głuszej słychać wycie wilka; 
Bliżej Roś pluska kręconym korytem, 
Niby sen cichy tej strony kołysze. 
Co za świst przykry budzi lasów ciszę? 
Jak dziki wicher ocucony w borze, 
Takim zakipiał cały obóz gwarem; 
Jako gdy wicher zaiskrzy pożarem, 
Tak zaiskrzyły w krąg piki i noże, 
Kiedy na nagłe pogwizdnienie trwogi 
Spłoszony obóz porwał się na nogi. 
Jeszcze gwizdnienie: w oka mgnieniu po niem 
Wszystkie kopyta z miejsca zatętniały 
I ciasnym kołem stanął obóz cały, 
Gdzie widmo jezdca1 mgli się karym koniem. 
  1. jezdca — dziś popr. forma D. lp: jeźdźca. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Seweryn Goszczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zamek kaniowski · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zamek-kaniowski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis