Loreva
Loreva

Utwór 2 z 16

Do Anny

Z czasem wszytko1 przemija, z czasem bieżą lata, 
Z czasem państw koniec idzie, z czasem tego świata.  
Za czasem ustaje dowcip2 i rozum niszczeje, 
Z czasem gładkość3, uroda, udatność wiotczeje.  
Z czasem kwitnące łąki krasy4 postradają,  
Z czasem drzewa zielone z liścia opadają.  
Z czasem burdy5 ustają, z czasem krwawe boje,  
Z czasem żal i serdeczne6 z czasem niepokoje.  
Z czasem noc dniowi, dzień zaś nocy ustępuje,  
Czasowi zgoła wszytko na świecie hołduje.  
Szczera miłość ku tobie, Anno, me kochanie,  
Wszytkim czasom na despekt7 nigdy nie ustanie. 
  1. wszytko — dziś popr.: wszystko. [przypis edytorski] ↩
  2. dowcip (daw.) — rozum. [przypis edytorski] ↩
  3. gładkość (daw.) — piękność. [przypis edytorski] ↩
  4. krasa — uroda, piękno. [przypis edytorski] ↩
  5. burda — awantura, rozróba. [przypis edytorski] ↩
  6. serdeczny — tu: miłosny (dosł.: związany z sercem). [przypis edytorski] ↩
  7. na despekt (daw.) — na złość, na przekór. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Daniel Naborowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wybór poezji · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/naborowski-wybor-poezji/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis