Utwór 1 z 16

Do Aleksandry

Ma śliczna Aleksandro, gdybym świat miał w mocy,
Krwawy uraz na sercu nosząc we dnie, w nocy,
Dałbym ci go w zakładzie, serce okupując,
Lecz, nędznik, rozgniewane niebo na się czując1,
I to, co mam, na ołtarz twój niosę z ochotą:
Krew swoję2, zdrowie, wierność, stateczność i z cnotą.

rozgniewane niebo na się czując — szyk przestawny: czując, że niebo jest na mnie rozgniewane. [przypis edytorski] ↩
swoję — dziś popr.: swoją. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Daniel Naborowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wybór poezji · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/naborowski-wybor-poezji/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.