Loreva
Loreva

Utwór 30 z 41

Pieśń trzydziesta druga. Punta Corvo

Sztuczne kwiaty czarnym plastikiem pachnące 
schowam się w nich jako bruna i tam będę spijać 
z ich rozżarzonych pręcików szafran krokusowy 
Stąd będę obserwować panoramiczne niszczenie 
Wyrzucają tu mnie padlinożerne, przyglądając się 
Biegnę wciąż do tyłu, do tyłu uciekając przed nimi 
tam gdzie są czarne wybrzeża i plaże rozszarpane 
Dawne ujście rzeki Magry do morza jest wyschnięte 
Punta Corvo nad przepaściami, ostatni kawałek ziemi 
we wspomnieniu jej pylistości próbuję się zakopać 
usypać sobie jakąkolwiek mogiłę, byle jak przykryć 
Wleczona na pogubionych szczeblach kości swoich 
wznoszę swój wzrok z wysiłkiem nieludzkim 
Widzę z daleka miejsce dawnego połączenia wodnego 
Koryto rzeki szerokiej wkopane odwrotnie 
brzegi zakleszczone dawnymi okowami kalcytu 
antykaniony imponujące na tle ciągłego zachodzenia 
Zwapnione, zwątpione skały gną się w kierunkach oddolnych 
Są prehistoryczne dowody na to, że kiedyś tutaj były granice 
Wielkie katastrofy geologiczne oddzieliły tamami ujścia 
Rzeka tłusta, kiedyś czerpiąca z morza, miała tu swoją deltę 
te małe i większe dopływy miały swe imiona pradawne 
Magra zawróciła swój kierunek, rodząc ziarno bolesne 
od środka zatamowana, utracona z woli, w gniewie 
kanał wyschnięty, w nim tylko szkielety udawały dawny nurt 
Jakże to dawne czasy, w których jej dal rozpływała się w toni 
Głębokie koryto wskazuje na dawne, odrzucone zależności 
Pozostały jednak ślady w dawnych połączeniach wodnych 
Teraz sztuczna substancja płynie, lustrami odbija kanciastymi 
najtragiczniejsze szczątki po historiach rozsypane pod stoły 
Zasłaniam swe oblicza z przerażenia tymi powidokami 
Bagna wyrzucające z siebie nieprzetłumaczalne odchody 
Nie da się o nich powiedzieć w żadnych językach poplątanych 
Nie ma już tłumaczy, żeby tę starożytność zaklętą pojąć 
Widzę w ostrości wielkiej wyciągające się plaże w dole 
rozgrzane nienawiścią do oświetlenia nawet sztucznego 
Szukają ofiar, zazwyczaj spadają one spychane z Punta Corvo 
spadają one jak kwiaty wiecznie nieżywe i trwające 
na dywany spadają, pod stepujące, pod jaskrawe stopy 
tych, którym się udało zbudowanie tamy wiecznej 
Odwrócone imiona strumieni, kiedyś wpływających 
Dziś kanałami gnilnymi się zwą i ciągle się rozkopują 
kosztem nadających się do tego dostatecznie twardych narzędzi 
i w wiecznym, przekornym udawaniu swych głębin wabią 
A tam jest tylko parę minimetrów płynu, a reszta to szlam 
stoi, nic nie wytrąca jego chemii zawiązanej w sobie 
Pływają w nich nieżywe istoty zatkane wiecznym tłuszczem 
z przerażeniem obserwujące te dziwne pojemniki od środka 
Wiem, że zostanę zrzucona zaraz pod ich stopy z tej skały 
Będę leżeć na plaży wyłamana, gnieciona przez ich paradę 
Będę leżeć na ich betonach, malowanych emulsją światłoczułą 
Misterne to kłamstwo spowodowane odległością, że to nie plaża 
w której zanurzasz swój ciężar, w miękkości jej odpoczywasz 
To wszystko malarstwo iluzjonistyczne, wrażenie perspektywy 
Te odległości też są niewielkie, wszystko ściśnięte w sobie 
gnieżdżące i włażące na siebie, i rozpychane ostrymi łokciami 
Jak to wszystko może się mieścić w tak małym punkcie? 
Jego granice nierozszerzalne, tkane z włóczki ciernistej 
Jeszcze wokół tych skorup wydrążonych boleścią i śmiercią 
podąża wieczna procesja, pochód z wieloma uczestnikami 
dawnymi głowami roztrzaskują się o nisko założone stropy 
Rysują kontury, ściągając swym wzrokiem wszystko w pobliżu 
wszystkie resztki wyobrażające sobie zbyt wiele 
Rozciągane na krosnach niewyobrażalnych barwią sobą tkaninę 
Spadam na kawałek mej twarzy, na beton, słyszę już ich tupoty 
gęste, zbite w jednorodny pokaz siły, militarnych możliwości 
w milionach egzemplarzy powielane, odbijane boleśnie 
W kalcytowych zębach kruszą śmietanową porcelanę 
z dawnej rodzinnej zastawy wytłukiwanej regularnie 
Źródło i licencja

Piekło · Bianka Rolando

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Piekło · Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Piekło · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-biala-ksiazka-pieklo/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis