Loreva
Loreva

Rozdział 9 z 13

VIII

Nocą — tylko w kasach kolejowych 
Beznamiętnie 
Ciurkające, 
Zaspane, 
A w szulerniach gejzerem gorączkowym, 
A w burdelach — nieodżałowane, 
Na dancingach — syczące szampanem, 
Wytrysnęły z brzaskiem dnia — kipiące, 
Zapienione, robaczywe pieniądze. 
Z portmonetek, szuflad, kieszeni 
Do kieszeni, szuflad, portmonetek, 
Za chleb, za tramwaj, za gazetę, 
Za lekarstwo, za szpinak, za siennik, 
Do kas i z kas, 
Za wóz i przewóz, 
Do miasteczka z miasteczka, 
Do województw z województw, 
Za mleko, za gaz, 
Za zwierzęta, za las, 
Do banków, straganów, sklepików i kas 
I z kas, i z banków, straganów, sklepików, 
Do kelnerów, lekarzy, oficerów, rzeźników 
I znów do lekarzy, rzeźników, kelnerów, 
Od zdunów1, monterów, do stolarzy, szoferów, 
Za kurs, za stół, za golenie, za drut, 
Za sól, za ząb, za cegłę, za but, 
Od ślusarza do księdza, od księdza do szklarza, 
Od szklarza do szewca i znów do ślusarza 
I znów 
I znów, 
I jeszcze raz, 
Za bilet, za nóż, za wodę, za gaz, 
Za armatę, musztardę, podkowę, protekcję, 
Za ślub, za grób, za schab, za lekcję, 
Za klej, za klamkę, za klops, za kliszę, 
Za papier, na którym te wiersze piszę, 
Za pióro, atrament, za czcionki, za druk, 
Za bombę, za śledzia, za radio, za bruk, 
I poecie — za dar, za nazwisko, za czas, 
I wszystkim za wszystko, z kieszeni do kas 
I z kas do kieszeni, na wszystkie strony, 
Rozdrobnione na grosze, spęczniałe w miliony, 
Labiryntem i mrowiem, kołowrotem splątanym, 
Chaosem kierunków i linii pijanych, 
Buchające i schnące, znikające, rosnące 
Zakrążyły diabelsko robaczywe pieniądze.  
Adiutanci poczynań i działań, i dziejów, 
Atakują Verdun2, atakują Pociejów3, 
Płyną na Celebes transatlantykiem 
I płyną rynsztokiem ulicy Dzikiej. 
Bułka — grosz, 
Wojna — miliard: 
Cyk! 
Buch! 
Zgierz: 
Asyria. 
«Silni jednością, 
Silni wolą 
Czuj 
Duch»: 
IDE 
OLO. 
Wije się złoty Lewiatan zły 
W srebrne szczury, wijąc się, zmienia, 
Drobnieje w bilon pcheł i wszy, 
I znowu w szczury zrastają się pchły, 
Grosze i wszy srebrzeją w kieszeniach 
I znów wypełzają szczurami szaremi4, 
Za nami, przed nami, biegają po ziemi, 
I jak papier wyschnięty, szeleszczą, szurają 
I znów się w złotego potwora zlewają, 
Co płodzi się, ciekąc przez sioła i miasta, 
Rozłazi się w pędzie, rozpada i zrasta, 
I krąży, miliardząc, od biesa do czorta, 
Od czorta do diabła, rozpłodem łapczywym, 
I ciągnie, i wre trędowata eskorta, 
Skacze i plącze się konwój parszywy.  
  1. zdun — osoba zajmująca się naprawą pieców. [przypis edytorski] ↩
  2. Verdun — miejscowość, w pobliżu której rozegrała się jedna z największych bitew I wojny światowej (1916). [przypis edytorski] ↩
  3. Pociejów — określenie bazarów, targowisk i innych skupisk ludności żydowskiej. [przypis edytorski] ↩
  4. szaremi — dziś: szarymi, dawna forma fleksyjna przymiotnika, użyta w celu zachowania rymu. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Bal w operze · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-bal-w-operze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis