Rozdział 5 z 36

Rozdział piąty

jak poczynało sobie dziecię Hieronim w tych życia swego nadobnych1 momentach.

Póki Hieronim w powijakach leżał,
Nie dbał, czy szedł czas, czyli zgoła bieżał,
Tylko jadł papkę albo ssał,
A jak nie krzyczał, to znów spał.

Lecz i te nawet rzeczy tak niewinne
Inaczej czynił niźli dzieci inne,
Bo jadł, ssał, sypiał miły zuch
Za tęgich chłopców trzech lub dwóch.

I tego przecież było mu za mało,
Więc krzyczał nieraz i godzinę całą,
Jakby ze skóry darł go kto
Albo go szczypał, albo co.

Wszyscy więc w domu, tak młody, jak stary,
Poznali zaraz, że to były czary,
Że ktoś uroki rzucił złe,
I że odczynić trzeba je.

Wnet się zabrano do odjęcia czaru,
Aptekarz dodał nieco rabarbaru,
A babka, czyniąc krzyża znak,
Związała w smoczku tarty mak.

Było więc z dzieckiem kłopotów niemało,
Lecz matce wszystko miłym się zdawało,
Bo chłopiec w oczach prawie tył,
Rósł i na podziw silny był.

Te mi się tylko udało znać fata
Przez bohatera mego pierwsze lata,
A więc dodawszy jeszcze z rok,
Nowy w powieści czynię krok.

Źródło i licencja

Domena publiczna · Karl Arnold Kortum

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Jobsjada · Okładka na podstawie: Tasteful Lighting, Orin Zebest@Flickr, CC BY 2.0

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Jobsjada · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kortum-jobsjada/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.