Loreva
Loreva

Rozdział 69 z 76

24

Zadrżał ataman. Cóż to za zuchwały 
Natrętną szablą przed oczy mu błyska? 
Dwa razy natarł, dwa razy odskoczył. 
Dwa razy koniem wokoło zatoczył — 
Upatrzył porę, spuścił szablę razem1 
I z atamana spotkał się żelazem. 
Ostrze na ostrzu zaiskrzy, zadzwoni; 
Żołnierz w krąg strzeli okiem zadziwionem: 
Aż szabla gwiazdy błysnęła ogonem 
I gdzieś daleko świstnęła mu z dłoni. 
Najlepsza tutaj porada przestrachu: 
W pole przed siebie puścił się z kopyta. 
«Zmykaj, nie zmykaj, mój ty śmiały Lachu! 
I kary także o drogę nie pyta. 
Jeszcze się żaden przed nim nie wysunął!» 
A wiatry w tyle zostawia koń wrony, 
A błyskawice — pałasz wyniesiony. 
Gdyby w biednego żołnierza tak runął... 
I on nie taki trwożny, jak się zdało: 
Na jednym miejscu zwinął koniem śmiało. 
Może on nie chce śmierci przyjąć w plecy? 
Bo skądże tutaj nadzieja pomocy? 
Od reszty swoich oba tak dalecy. 
Jakiś tu zamiar pokrywa cień nocy. 
Lotem spojrzenia ataman dobiega; 
Gwizdnieniem szabli wpół rozdmuchnie Lacha: 
Trzasnął grom skryty — zajęczała płacha2 
I po powietrzu tysiącem drzazg miga. 
Lach dalej świsnął: a koń atamana 
Aż ziemię zapruł kutymi kopyty3; 
Tak lejc go zerwał — i stanął jak wryty. 
A twarz Nebaby, jakby jedna rana, 
Tak ją strzał opluł i szabla strzaskana. 
A krew kroplista, płynąca zasłoną, 
Zbroczyła czoło, opada na łono, 
Leje się w usta, przepływa przez oczy, 
Gasi spojrzenia, oddechy tamuje — 
Darmo trze oczy, darmo usty pluje — 
Rumiane źródło falami się toczy; 
Darmo dłoń kala, darmo suknię broczy: 
To krew niewinnych, nic jej nie zhamuje! 
Co przetrze oczy, co ustami splunie, 
Krwawa zasłona znowu się zasunie: 
Potępionego prawdziwa męczarnia! 
A tu Polaków okrzyk się rozléwa: 
«Nasza wygrana! Posiłek przybywa!». 
Teraz już całkiem wściekłość go ogarnia; 
Opuścił ręce, schylił na dół skronie — 
Jakby śmierć sama mrozem swych piszczeli 
Przygłaskiwała do wiecznej pościeli. 
  1. razem — tu: nagle. [przypis edytorski] ↩
  2. płacha — klinga, lama. [przypis autorski] ↩
  3. kopyty — dziś popr. forma N. lm: kopytami. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Seweryn Goszczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zamek kaniowski · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zamek-kaniowski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis