Loreva
Loreva

Rozdział 14 z 32

XII

Biegły me dni jak w niebie na takiej nauce, 
Mniemałem, że już księdza nigdy nie porzucę; 
Bo przeznać1 całą mądrość, którą starzec głosił, 
A przejąć wszystkie cnoty, które w sercu nosił, 
I za rok, i za drugi to jeszcze niewiele. 
Ojciec przychodził do nas prawie co niedzielę, 
Zaczepiał mię z łaciny — znać było po minie, 
Że się cieszył, że widział, jak postępy czynię; 
Ale gdyśmy sam na sam, strach, co wygadywa 
Na owe z wieśniakami noclegi i żniwa! 
«Muszę, proszę aspana, oddać cię do miasta, 
Bo tutaj twe szlachectwo na nic się rozszasta, 
A tarcza z Dęborogiem wśród chłopstwa wytarta, 
Co kapelusz żydowski, tyle będzie warta. 
Kiedy ksiądz definitor żąda natarczywie, 
Ażebyś z prostakami pracował na niwie, 
Staremu trzeba ulec: bo mię zrzędzić zacznie, 
Lecz pamiętaj w robocie zostać się nieznacznie 
I folgować swym rękom — by znał gmin ciekawy, 
Że pracujesz nie z musu, jeno dla zabawy; 
Dłoń szlachcica stworzona dla miecza, nie żniwa, 
Krom rycerskiej zabawy niech wolno spoczywa». 
Tak zacni dwaj starcowie w niezgodnej rozterce 
Każdy w inną krainę ciągnął moje serce: 
W krainie herbów jakoś i zimno, i ciemno; 
Inszy świat definitor rozjaśniał przede mną, 
Tam dla duszy przestronniej i sercu weselej. 
Ojciec to zauważał — więc jednej niedzieli 
Na mszę przyjechał wózkiem i oświadczył żywo, 
Że mię oddać do szkoły zebrał już grosiwo 
I syna wraz zabierze. — Ja w płacz — nic nie służy2: 
Już wybiła boleśna godzina podróży. 
Ksiądz mnie rzewnie uściskał, a tknięty mym płaczem 
Łzie ze starego oka dał płynąć cichaczem, 
Żegnał i błogosławił ojcowskiemi słowy, 
I dał mi poświęcony medal z Częstochowy, 
Przeprowadził z pół mili aż ku wielkiej sośnie; 
Stary Servus zaszczekał, zaskomlił żałośnie 
Po dobrym towarzyszu — ruszyliśmy drogą, 
Skrył się za górą domek, gdziem przeżył tak błogo, 
Tylko krzyżyk kościelny zza lasu migota, 
Jakby błogosławieństwo na drogę żywota. 
  1. przeznać (daw.) — rozeznać się, poznać dogłębnie. [przypis edytorski] ↩
  2. służyć — tu: pomagać. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Urodzony Jan Dęboróg · Okładka na podstawie: Luci Correia@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Urodzony Jan Dęboróg · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-urodzony-jan-deborog/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis