Loreva
Loreva

Rozdział 4 z 11

2.

Suza, wiosenna królewska stolica, 
Jako wybrana młoda miłośnica, 
Rozpieszcza pana; o, bo jej kochany 
Zatęskni w lecie do swej Ekbatany1, 
A stamtąd w zimie mknie do Babilonu2; 
A gdy się skłoni do wiecznego schronu3, 
W Persepolisu4 skałach grób wyrąbie, 
I na wiek wieków uśnie w katakombie5. 
W Suzie, na dworze, król Dariusz6 ucztuje; 
Sto cudnych dziewic jemu usługuje, 
Sto niewolników na klęczkach się wije; — 
On innej wody przy stole nie pije, 
Tylko z Choaspu7 dalekiej krynicy, 
A chleb je tylko z eolskiej8 pszenicy, 
A wino jego, to aż z Chalibamu9, 
Sól z puszcz Afryki, ze świętego chramu10 
Zewsa-Ammona11. Bo każda kraina 
Pod jego ręką żelazną się zgina, 
Co ma najlepsze, z drugimi pospołu12 
W pokorze znosi do pańskiego stołu. 
A gdy tak Dariusz rozległ13 się za stołem, 
Przybieżał14 goniec i padł przed nim czołem15, 
I woła: »Panie! Sardes, Sardes płonie! 
Sardes to klejnot w twej złotej koronie, 
A oto rokosz16 podnieśli Jończycy17, 
Sprzymierzeńcami są im Ateńczycy18 
I palą miasto!« 
A drugi nadbieży, 
I woła: »Panie! Sardes w gruzach leży! 
Ateńczyk spalił zamek i świątynie19, 
Winem napełnia święcone naczynie 
I tobie, królu, przy uczcie urąga!« 
Król, wściekły gniewem, wielki łuk naciąga, 
Wybiegł i w błękit wypuszcza zeń strzałę 
Z prośbą do bogów, aby tę zakałę20 
Krwią obmyć dali. I jednego sługę 
Odstawił, aby każdą rwącą strugę 
Wrzawnych uczt jego tamował wykrzykiem: 
»Pomnij21 się, panie! mścić nad Ateńczykiem!«  
A potem magów22 rozkazał przywołać 
I pyta: »Grekom godzienem23 podołać? 
Naród to wielki, gdy taki zuchwały«. 
A oni rzeką: »Królu! kraj ich mały 
I w mniejsze jeszcze rozerwany państwa: 
Łatwo go w jarzmo24 zakować25 poddaństwa. 
To szczypta ziemi, tyle, co zatrzyma 
Przechodzącego podeszwa olbrzyma. 
A gdybyś kazał ostrymi pazury26 
Rozerwać stare Babilonu mury, 
To mógłbyś, panie! żwirem i kamieniem 
Zasypać kraj ten z całym pokoleniem27«.  
Magowie prawdę mówili ci, królu. 
Naród to mały, lecz jak pszczoła w ulu 
Każdy z osobna o swym domu radzi, 
A gdzie potrzeba, wszystek się gromadzi. 
O! kraj to mały — tyle, co zatrzyma 
Przechodzącego podeszwa olbrzyma; 
O! kraj to mały niby szyba28 tarczy; 
Lecz na grób wrogom przecież go wystarczy!  
  1. Ekbatana — starożytna stolica państwa Medów, później jedna z rezydencji królewskich (stolic) perskiego imperium Achemenidów. [przypis edytorski] ↩
  2. Babilon — starożytne miasto w środkowej Mezopotamii (ob. Irak), nad Eufratem, dawna stolica Babilonii, słynna z opisanych przez Herodota potężnych murów obronnych i wiszących ogrodów królowej Semiramidy; w okresie perskim jedna z rezydencji królów perskich (stolic państwa). [przypis edytorski] ↩
  3. schron (daw.) — schronienie. [przypis edytorski] ↩
  4. Persepolis (dziś ndm) — staroż. miasto w Persji, w ob. zach. Iranie; zał. przez Dariusza I Wielkiego w 518 p.n.e.; jedna z królewskich rezydencji perskiego imperium Achemenidów, ceremonialna stolica państwa; W Persepolisu skałach grób wyrąbie: w górskiej dolinie ok. 12 km od Persepolis wykuto w ścianie skalnej komory grobowe, w których pochowano perskich królów z dynastii Achemenidów, w tym Dariusza I Wielkiego. [przypis edytorski] ↩
  5. katakomba — tu: grobowiec; dziś katakumby: system połączonych ze sobą podziemnych korytarzy z wnękami lub komorami grobowymi, pełniący funkcję cmentarza. [przypis edytorski] ↩
  6. Dariusz I Wielki (ok. 550–485 p.n.e.) — król perski (od 521) z dynastii Achemenidów, odnowiciel państwa, zdobywca; zreformował administrację, przepisy prawa, system podatkowy i armię, rozbudował sieć dróg, stworzył sprawnie działający aparat państwowy zarządzający największym imperium ówczesnego świata, rozciągającym się od Tracji, Macedonii, Azji Mniejszej i Egiptu na zachodzie aż po dolinę Indusu na wschodzie; dokonał inwazji na Grecję kontynentalną, rozpoczynając tzw. wojny perskie. [przypis edytorski] ↩
  7. Choaspes — ob. Karche, rzeka w prowincji Chuzestan w płd.-zach. Iranie, płynąca z gór Zagros na południe, wpadająca do Tygrysu w pobliżu jego połączenia z Eufratem; w starożytności słynęła ze swojej świeżej, czystej wody; On [król perski] innej wody przy stole nie pije,







    Tylko z Choaspu dalekiej krynicy
    : wg Herodota (Dzieje I 181) i późniejszych autorów antycznych królowie perscy pili wodę wyłącznie z Choaspesu, nad którym leżała Suza, nawet podczas wypraw wojennych armii prowadzonej przez króla towarzyszyły wozy z naczyniami z przegotowaną wodą z tej rzeki; tu autor, chcąc pokazać rozległość imperium perskiego, obejmującego w wyniku podbojów Dariusza Wielkiego także dolinę Indusu, pomylił Choaspes przepływający przez okolice Suzy z inną rzeką o tej samej starożytnej nazwie, zwaną też Zuastus a. Guraeus, wypływającą z gór Hindukusz w płn. Afganistanie i wpadającą do Indusu niedaleko miejsca, gdzie wpływa do niego rzeka Kabul (staroż. Kofes). [przypis edytorski] ↩
  8. Eolia — kraina hist. na płn.-zach. wybrzeżu Azji Mniejszej, zasiedlona przez Greków mówiących dialektem eolskim. [przypis edytorski] ↩
  9. Chalibam — właśc. Chaldia: region hist. w płn.-wsch. Azji Mniejszej zamieszkiwany przez staroż. lud Chalibów (Chaldów). [przypis edytorski] ↩
  10. chram — świątynia. [przypis edytorski] ↩
  11. Sól z puszcz Afryki, ze świętego chramu Zewsa-Ammona — w oazie Siwa na egipskiej Pustyni Zachodniej, 550 km na zach. od Nilu, znajdowała się ważna starożytna świątynia z wyrocznią egipskiego boga Amona, utożsamianego z greckim Zeusem; wg rzymskiego pisarza Pliniusza (Historia naturalna XXXI, IX) w pobliżu świątyni pozyskiwano sól o nazwie hammoniacum; Zews: daw. zapis, będący próbą oddania jednosylabowej wymowy tego imienia (por. ros. Зевс). [przypis edytorski] ↩
  12. pospołu (daw.) — wspólnie, razem. [przypis edytorski] ↩
  13. rozległ się — rozłożył się (por. legnąć: położyć się); starożytni ucztowali, leżąc na sofach. [przypis edytorski] ↩
  14. bieżyć (daw.) — biec, spieszyć, podążać; przybieżał: przybiegł. [przypis edytorski] ↩
  15. padł przed nim czołem — perski zwyczaj i ceremoniał dworski wymagał okazywania królowi czci przez czołobitny pokłon do ziemi, co budziło oburzenie i sprzeciw Greków, którzy w ten sposób oddawali hołd tylko bogom. [przypis edytorski] ↩
  16. rokosz — bunt, powstanie zbrojne. [przypis edytorski] ↩
  17. Jończycy — mieszkańcy Jonii, staroż. krainy na zach. wybrzeżu Azji Mniejszej, skolonizowanej w XI w. p.n.e. przez Greków mówiących dialektem jońskim, głównie z Attyki i Peloponezu; do jej najważniejszych miast należały Milet i Efez. [przypis edytorski] ↩
  18. Sprzymierzeńcami są im Ateńczycy — Ateny wsparły powstanie, wysyłając na pomoc dwadzieścia okrętów, pięć okrętów wysłała Eretria, miasto-państwo na wyspie Eubei; powstańcy czekali z rozpoczęciem działań zbrojnych do przybycia sojuszniczych okrętów, żeby zyskać przewagę na morzu, następnie zjednoczone siły popłynęły do Efezu i znienacka napadły na Sardes. [przypis edytorski] ↩
  19. Ateńczyk spalił zamek i świątynie — Grecy spalili całe Sardes, wraz ze znaną świątynią bogini Kybele, ale nie zdobyli twierdzy miejskiej; wobec oporu i naciągających nieprzyjaciół wycofali się na wybrzeże, gdzie pod Efezem zostali pokonani przez ścigające ich wojska perskie, wskutek czego Ateńczycy i Eretrejczycy opuścili powstańców. [przypis edytorski] ↩
  20. zakała — rzecz kompromitująca, przynosząca wstyd, hańbiąca. [przypis edytorski] ↩
  21. pomnieć (daw.) — pamiętać. [przypis edytorski] ↩
  22. magowie — starożytni mędrcy i kapłani Medów i Persów; najwcześniejsze znane użycie tego słowa znajduje się w słynnej trójjęzycznej inskrypcji z Behistun, wyrytej w skale na rozkaz Dariusza I Wielkiego. [przypis edytorski] ↩
  23. godzienem (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką osobową czasownika przyłączoną do przymiotnika: [czy] godzien [jest]-em; tu w znaczeniu: czy jestem zdolny, zdatny do czegoś. [przypis edytorski] ↩
  24. jarzmo — rodzaj prymitywnej uprzęży dla bydła roboczego, przen.: niewola. [przypis edytorski] ↩
  25. zakować (daw.) — zakuć, skrępować za pomocą kajdan, łańcuchów. [przypis edytorski] ↩
  26. ostrymi pazury — dziś: ostrymi pazurami. [przypis edytorski] ↩
  27. pokolenie — tu: szczep, plemię. [przypis edytorski] ↩
  28. szyba (daw.) — krążek. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kornel Ujejski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Maraton · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ujejski-maraton/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis