Rozdział 11 z 24

Pieśń XI

Stateczny3 umysł pamiętaj zachować,
Jesli cię pocznie nieszczęście frasować;
Także i góry nie radzęć wylatać4,
Kiedy sie Szczęście z tobą imie5 bratać.

Śmierci podległy człowiecze cnotliwy,
Choć wszytek twój wiek będzie frasowliwy6,
Chocia też czasem, siedząc z przyjacioły,
Przy dobrym trunku strawisz dzień wesoły;

Tu przy ciekącym, przezornym7 strumieniu.
Każ stół gotować w jaworowym cieniu;
Każ wino nosić, póki beczka leje,
Póki wiek służy, a śmierć nie przyspieje8.

Postąpisz z włości9 drogo zapłaconych,
Postąpisz z dworu i gmachów złoconych;
A co zebrania10 twego kolwiek będzie,
To wszytko przyszły namiastek osiędzie11.

Bądź sie kto zacnym12 rodził i bogatym,
Bądź niewolnikiem, u śmierci nic na tym;
Czyjkolwiek naprzód los wynidzie13, wsiadaj,
Wieczny wygnańcze, ani więc odkładaj14.

Ks. 2, Pieśń XI — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina II 3) noszącej tytuł Ad Dellium (Do Deliusza). [przypis redakcyjny] ↩
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
stateczny (starop.) — stały, zrównoważony. [przypis redakcyjny] ↩
góry wylatać — wylatywać w górę; przen.: pysznić się. [przypis redakcyjny] ↩
imać (starop. tu forma 3 os. lp: imie) — zacząć. [przypis redakcyjny] ↩
frasowliwy — frasobliwy, pełen trosk. [przypis redakcyjny] ↩
przezorny (daw.) — przezroczysty. [przypis redakcyjny] ↩
przyspieje (daw.) — przybywa. [przypis redakcyjny] ↩
postąpić z włości — tu: ustąpić, porzucić swoją własność. [przypis redakcyjny] ↩
zebranie — tu: zbiory. [przypis redakcyjny] ↩
osiąść (tu: daw. forma 3 os. lp cz. przysz.: osiędzie) — posiąść. [przypis redakcyjny] ↩
zacny — tu: wysoko urodzony. [przypis redakcyjny] ↩
czyjkolwiek naprzód los wynidzie — czyjkolwiek los najpierw padnie. [przypis redakcyjny] ↩
odkładać — zwlekać. [przypis redakcyjny] ↩