Rozdział 12 z 24

Pieśń XII

Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości,
Żeby cnota miała być kiedy bez zazdrości:
Jako cień nieodstępny ciała naszladuje3,
Tak za cnotą w też tropy zazdrość postępuje.

Nie może jej blasku znieść ani pojźrzeć w oczy,
Boleje, że kto przed nią kiedy wysszej skoczy;
A iż baczy po sobie4, że sie wspinać prózno,
Tego ludziom uwłóczy5, w czym jest od nich rózno6.

Ale człowiek, który swe Pospolitej Rzeczy
Służby oddał, tej krzywdy nie ma mieć na pieczy7;
Dosyć na tym, kiedy praw8, ani niesie wady;
Niechaj drugi boleje, niech sie spuka jady9.

Cnota (tak jest bogata) nie może wziąć szkody10
Ani sie też ogląda na ludzkie nagrody;
Sama ona nagrodą i płacą jest sobie
I krom nabytych przypraw11 świetna w swej ozdobie.

A jesli komu droga otwarta do nieba,
Tym, co służą ojczyźnie. Wątpić nie potrzeba,
Że co im zazdrość ujmie, Bóg nagradzać będzie,
A cnota kiedykolwiek miejsce swe osiędzie12.

Ks. 1, Pieśń XII — pierwodruk pieśni pt. O statecznym słudze R[zeczy] P[ospolitej] w zbiorze Pieśni trzy (1580). [przypis redakcyjny] ↩
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
cień (...) ciała naszladuje — cień idzie za ciałem, jest ściśle związany z ciałem. [przypis redakcyjny] ↩
baczy po sobie (daw.) — patrząc na siebie, zdaje sobie sprawę. [przypis redakcyjny] ↩
uwłóczyć (daw.) — odmówić. [przypis redakcyjny] ↩
jest od nich rózno (daw.) — różni się od nich; rózno: różne. [przypis redakcyjny] ↩
tej krzywdy nie ma mieć na pieczy (starop.) — ma nie dbać, nie troszczyć się o tę krzywdę. [przypis redakcyjny] ↩
praw (daw.) — prawy, niewinny. [przypis redakcyjny] ↩
niech sie spuka jady (starop.) — niech pęknie od jadów (tj. ze złości). [przypis redakcyjny] ↩
wziąć szkody (starop.) — ponieść szkody. [przypis redakcyjny] ↩
przyprawa (starop.) — ozdoba. [przypis redakcyjny] ↩
miejsce swe osiędzie (starop.) — zajmie godne siebie (czy: należne sobie) miejsce. [przypis redakcyjny] ↩