Rozdział 22 z 24

Pieśń XXII

Proszę, jesli sie z tobą co śpiewało,
Co by i ten rok, i dalej trwać miało,
Powiedz słowieński rym, o wielostrona3
Lutni złocona,

Mytyleńskiego mieszkańca4 przed laty
Zabawo, który, choć w boju zębaty5,
Przedsię śrzód mieczów lub też nawę w biegu
Przybił do brzegu.

Muzy parnaskie i naleźcę wina6,
I Afrodytę, i z nią jejże syna7
I Lyka8 z czarnym włosem i czarnema
Śpiewał oczema,

O czci Febowa9 i stołów złoconych
Kraso niebieskich, o myśli strapionych
Wdzięczna ochłodo10, i mnie sprzyjaźliwąm11
Bądź, gdy cię wzywąm!

Ks. 2, Pieśń XXII — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina I 32) noszącej tytuł Ad lyram (Do liry). [przypis redakcyjny] ↩
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
wielostrona — wielostrunna. [przypis redakcyjny] ↩
Mytyleński mieszkaniec — chodzi o Alkajosa z Mytyleny, poetę gr. żyjącego w VII w. p.n.e. [przypis redakcyjny] ↩
zębaty — zaciekły. [przypis redakcyjny] ↩
naleźca wina — Bachus (mityczny wynalazca i bóg wina). [przypis redakcyjny] ↩
jejże syna — synem Afrodyty był Amor. [przypis redakcyjny] ↩
Lyk — Lycus, chłopiec, którego urodę i wdzięki opiewał Alkajos. [przypis redakcyjny] ↩
czci Febowa — chlubo Feba-Apollina, opiekuna muz, grającego też na lutni. [przypis redakcyjny] ↩
ochłoda — tu: pociecha. [przypis redakcyjny] ↩
sprzyjaźliwąm — życzliwą, sprzyjającą. [przypis redakcyjny] ↩