Rozdział 21 z 24

Pieśń XXI

Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;
Lecz to szczęściem szacuję3,
Żem jest tak pięknym sidłem ułowiony;
Wesoło żywę4, w trosce położony,
A w tym swoim wzdychaniu
Mam rozkosz5 przeciw6 ludzkiemu mniemaniu,
Oczy dziwnej piękności,
W których sie wszytki najdują wdzięczności7.
Dzień to błogosławiony,
Kiedym ja waszym sidłem upleciony8.

Ks. 2, Pieśń XXI — w pieśni pojawiają się liczne motywy z poezji Francesca Petrarki. [przypis redakcyjny] ↩
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
szczęściem szacuję — uważam za szczęście. [przypis redakcyjny] ↩
żywę (starop. forma 1 os. lp.) — żyję. [przypis redakcyjny] ↩
rozkosz* (starop.) — przyjemność, zadowolenie (znaczenie nieco inne niż obecnie). [przypis redakcyjny] ↩
przeciw — wbrew. [przypis redakcyjny] ↩
wdzięczności — tu: wdzięki. [przypis redakcyjny] ↩
upleciony — schwytany, opleciony. [przypis redakcyjny] ↩