Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić

1. MAMA — wytworna, ale głucha jak pień dama
2. PTYSIA — panna, jej córka
3. GŻEGŻÓŁKA — młodzieniec pełen zalet

Toteż wiedz o tym, Ptysiu, że pokochałem cię od pierwszego wejrzenia. Wzrok twój jak promyk słońca przeszył moje serce, płuca zaczęły energiczniej pracować, moje biedne nerki napełnia niebiańska muzyka, a wątroba zaczęła nareszcie działać. Pauza, Ptysiu, bądź mi żoną.

Nie mówię: nie, ale najpierw zechciej pan pomówić z mamą. Pamiętaj wszelako pan, że mama jest poniekąd na uszy cierpiąca i nie należy z tąż rozmawiać szeptem.

Na Jowisza! Będę ryczał jak lew.

Dzień dobry pani!

Nie, nie umiem jeździć na rowerze.

Córkę pani pokochałem od pierwszego wejrzenia.

Bez wątpienia, telewizja ma dużą przyszłość.

I gdyby pani dobrodziejka zechciała mi zaufać i powierzyć swoją córeczkę moim wypróbowanym ramionom!...

Naturalnie, że Henryk Ładosz jest najlepszym recytatorem obu półkul!

Dziękuję pani! Do widzenia pani!

Przepraszam, mam swojego.

Rrrrrrrrrrrrrrrrr.

Co?

Rrrrrrrrrrrrrrrrr.

Nic nie rozumiem.

Ona mnie nie rozumie. Ja nie rozumiem mamy. A jednak musimy się jakoś porozumieć. Ptysiu, mimo wszystko będę cię kochał do grobowej deski.

28 VII 1946