Loreva
Loreva

Utwór 2 z 4

Pieśń II

Nie dbam, aby zimne skały 
Po mym graniu tańcowały; 
Niech mię wilcy nie słuchają, 
Lasy za mną nie biegają2. 
Hanno, tobie k woli3 spiewam, 
Skąd jesli twą łaskę miewam, 
Przeszedłem już Amfijona 
I lutnistę Aryjona4. 
Mnie sama twarz nie uwiedzie; 
I choć druga na plac jedzie5 
Z herby domów starożytnych, 
Zacne plemię6 dziadów bitnych, 
Ja chcę podobać sie w mowie 
Nauczonej7 białejgłowie; 
Ty mię pochwal, moja pani, 
Nie dbam, choć kto inszy gani. 
Cnocie zajźrzą jako żywo8, 
Bujne drzewo wiatrom krzywo9; 
Ale ty chciej pómóc sama, 
Nie ugrozi zazdrość nama10. 
A jesli me niskie progi 
Będą godne twojej nogi, 
Nogi pięknej — nie potrzeba11, 
Dosięgę już głową nieba. 
Samy12 cię ściany wołają 
I z dobrą myślą czekają; 
Lipa stojąc wpośrzód dworu, 
Wygląda cię co raz13 z boru. 
Każ bystre konie zakładać, 
A sama sie gotuj wsiadać; 
Teraz naweselsze czasy, 
Zielenią sie pięknie lasy. 
Łąki kwitną rozmaicie, 
Zająca już nie znać w życie14, 
Przy nadziei oracz ścisły15, 
Że będzie miał z czym do Wisły. 
Stada igrają przy wodzie, 
A sam pasterz, siedząc w chłodzie, 
Gra w piszczałkę proste pieśni, 
A faunowie16 skaczą leśni. 
Kwap sie, póki jasne zorze 
Nie zapadną w bystre morze; 
Po chwili ćmy17 czarne wstaną, 
Co noc noszą nienaspaną18. 
  1. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
  2. Nie dbam (...) biegają — tańczące skały to aluzja do działalności Amfiona, władcy Teb i muzyka, który potrafił swą grą poruszać kamienie, zaś wzmianka o biegających lasach stanowi nawiązanie do umiejętności Orfeusza (zob. też: Ks. 1, Pieśń XXI). [przypis redakcyjny] ↩
  3. tobie k woli (starop.) — dla ciebie. [przypis redakcyjny] ↩
  4. Aryjon — Arion: muzyk z Lesbos; dźwięk jego głosu zwabił delfiny, które uratowały mu życie. [przypis redakcyjny] ↩
  5. druga na plac jedzie — inna się popisuje. [przypis redakcyjny] ↩
  6. plemię (starop.) — potomek. [przypis redakcyjny] ↩
  7. nauczony — uczony, wykształcony. [przypis redakcyjny] ↩
  8. zajźrzą jako żywo (starop.) — zawsze (przez całe życie) zazdroszczą. [przypis redakcyjny] ↩
  9. wiatrom krzywo — nie podoba się wiatrom (więc potrząsają nim). [przypis redakcyjny] ↩
  10. nama (starop.; C. daw. liczby podwójnej) — mnie i tobie. [przypis redakcyjny] ↩
  11. nie potrzeba — tu w znaczeniu: nic mi już więcej nie potrzeba do szczęścia. [przypis redakcyjny] ↩
  12. samy (starop. M. lm rodz. niemęskoosobowego) — same. [przypis redakcyjny] ↩
  13. co raz — co chwilę. [przypis redakcyjny] ↩
  14. Zająca już nie znać w życie — oznacza to, że żyto wysoko już wyrosło. [przypis redakcyjny] ↩
  15. ścisły (daw.) — skromny, oszczędny. [przypis redakcyjny] ↩
  16. faunowie (daw. forma lm; dziś: fauny) — pół mężczyźni, pół kozły. W mit. rzym. bóstwa polne i leśne towarzyszące pasterzom. [przypis redakcyjny] ↩
  17. ćma* (daw.) — ciemności. [przypis redakcyjny] ↩
  18. noc (...) nienaspaną — mowa tu o nocy nie pozwalającej na przerwanie snu, może nawet o śmierci jako wiecznym śnie. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pieśni · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis