Loreva
Loreva

Utwór 11 z 22

Sen nocy letniej

Mrok... w oknie maki purpurowe płoną 
Rozgranych zmysłów tajemna muzyka,  
Czas niby płaty szarawe umyka 
Do gwiazd... w dal ciszą i snem rozdzwonioną.  
Wzrok nasz moc jakaś opętała dzika,  
W twoich źrenicach moje oczy toną...  
Jak pod zaklęcia tajemną osłoną 
Przestrzeli się od nas odsuwa i znika.  
I czułem wówczas, że nam w dusze spływa 
Gwiazd spadających jasność migotliwa,  
Że jakieś ręce na nas się pokładły,  
Jakby z tych światów, gdzie gwiazd skrzy się droga,  
Błogosławieństwo spłynęło w nas Boga.  
Świt! świt! noc pęka! jak twarze nam zbladły...  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Henryk Zbierzchowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Sonety · Okładka na podstawie: ça y est ! c'est l'été !, anne arnould, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Sonety · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/impresye-sonety/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis