Loreva
Loreva

Utwór 12 z 22

Rozkosz

Zrazu uśmiech, westchnienie, lekki uścisk dłoni,  
Spojrzenia źrenic pełne tajemniczej treści,  
Całus, w którym namiętne pytanie się mieści 
I przyspieszonem tętnem biją pulsa w skroni.  
Płomienne żarem oko ślizga się i pieści 
Harmonią kształtów w szału pogrążonych toni,  
Lubieżne ciał spowicie w kurczowej agonii 
I krótki przyspieszony żądzą jęk niewieści.  
Rozkosz! szał! upojenie! w zwartych piersiach dyszy 
Ciał poplątanych żądzą święta tajemnica...  
A potem wyczerpanie, błoga chwila ciszy,  
Sen długi wszystkich zmysłów, uczucie przesytu.  
Drobną rączką spłoniony Amor skrywa lica 
I puszcza złotą strzałę w bezkresy błękitu.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Henryk Zbierzchowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Sonety · Okładka na podstawie: ça y est ! c'est l'été !, anne arnould, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Sonety · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/impresye-sonety/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis