Loreva
Loreva

Utwór 1 z 11

Dumanie poety

Fantazja

Noc ponura osiadła skał olbrzymie grzbiety, 
Na ziemi i na niebie smutno i ponuro; 
Tak ponuro i smutno, jak w duszy poety, 
Co siedząc przy stoliku temperował pióro. 
On szukał nowych myśli w swéj duszy odmęcie, 
Myśli, by je uwiecznić nieśmiertelném pieniem: 
Ale myśli przeczuwszy kąpiel w atramencie, 
W ciasnéj głowie poety osiadły kamieniem. 
On po sklepieniu nieba wieszcze oko toczył, 
I pół wieszczego pióra w wieszcze usta włożył, 
I w wieszczym kałamarzu wieszczy nos umoczył, 
I dumał, dumał, dumał, aż spać się położył. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wybryki dobrego humoru · Okładka na podstawie: Marshall Astor - Food Fetishist@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wybryki dobrego humoru · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-wybryki-dobrego-humoru/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis