Loreva
Loreva

Rozdział 20 z 48

XVIII

Skarga wysłuchał, podumał i rzecze: 
«Człowiek uradza, Bóg wyrok stanowi! 
Skądże wam przyszło, pobożny człowiecze, 
Oddawać syna księciu Krzysztofowi? 
Wszak to dyssydent! na birżańskim dworze 
Z wiary praojców stroją sobie żarty: 
Młodzian wszystkiego nasłuchać się może 
I będzie z łona Kościoła wydarty. 
Nie wódź tam syna!» — 
«Już o tém myślałem; 
(Rzecze Szeliga) — lecz młodzieńcze łono, 
Choć silnie kipi rycerskim zapałem, 
Ale i wiarę dobrze mu wpojono. 
Przysiągł na Boga, na Najświętszą Matkę, 
Na swych rodziców, na zbawienie duszy, 
Że się w nowotną nie uwikła siatkę, 
Że wiary ojców nigdy nie naruszy. 
Znam jego serce — i śmiało wam ręczę, 
Że on, co przyrzekł, to dotrzyma szczerze!»  
Skarga pomyślał: «Już wierzę wam wierzę, 
Nie tyle w głowę, co w serce młodzieńcze. 
Lecz, mój Szeligo! wszak wiedzieć musicie, 
Że wojewoda wileński, Radziwiłł, 
Dawno do króla jakąś niechęć żywił, 
Może i teraz zamyśla co skrycie. 
A pewno, starcze, widziałbyś to nierad, 
By twój potomek (uchowaj go Chryste!) 
Wystąpił zbrojno jako konfederat 
Zabijać braci, darć prawa ojczyste, 
A gdy się ciżba swawolna rozhula, 
Za grosz magnacki targnąć się na króla!»  
Aż drgnął Szeliga, podumał, zapłakał 
I z cicha jęknął: «To cóż, że my prości? 
Za cóż, mój ojcze, rzucasz taki zakał 
Na dom doznanéj krajowi wierności? 
Jeżeli chłopca podły grosz spokusi, 
Jeśli sumienie odstąpi wyrodka, 
To o tém przecie zapamiętać musi, 
Że go ojcowskie przeklęstwo tu spotka, 
Że chleb, na którym rozwinął swe siły, 
Trochę nauki, co ma ku ozdobie, 
I zdrowie ojca, co stał u mogiły, 
To wszystko winien królowi i tobie — 
Tobie mój ojcze!... ach! czyżem ja po to 
Uczył go imię błogosławić Skargi, 
By mój potomek, okryty sromotą, 
W imię magnata miał z królem zatargi! 
Ty kochasz króla — a my szlachta stara, 
My się przewrotną nie skazim przemianą: 
Ojcze mój, ojcze! twój król, twoja wiara 
Na wieki wieków naszemi zostaną!» 
Skarga rozrzewnion prawicę mu poda 
I z dobrotliwym uśmiechem zawoła: 
«Kusisz mię, starcze, o zgoda już zgoda! 
Poczciwi ludzie jedźmy do kościoła!» 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Stare wrota · Okładka na podstawie: Luz Adriana Villa A.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Stare wrota · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-stare-wrota/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis