Loreva
Loreva

Utwór 2 z 3

XXIV

„Księże, są o mnie haniebne powieści, 
Nie wierz im wszystkim. Bez sławy, bez części, 
Nie jestem takim, jak ludzie niewinni, 
Ależ ja więcej cierpiałem niż inni, 
Ale ja większe miałem serce w sobie 
Do nakarmienia... Tam małżonka w grobie, 
Tam ojca sądzą mojego, o zgroza! 
Na śmierć haniebną, na karę powroza. 
Mój teść otrzymał wyrok nie ojczysty... 
Mój ojciec, mój ród dawny, dumny, czysty, 
Wszystko to jedna godzina obbali! — 
Dzisiaj to wszystko ważyłbym na szali, 
Dzisiaj bym wolał, o Boże! przed gminem 
Powieszonego się nazywać synem; 
Lecz wtenczas, z hańbą grożone zamęściem, 
Mój ojciec, mój ród, moje imię!... Szczęściem 
Mój ojciec umarł — tak jak był powinien... 
Czemuś ty, księże, zadrżał? Jam nie winien... 
Że mię widziano tej nocy przy turmie1 
W księżycowego wichru dzikim szturmie? 
Na zapienionym żem uciekał koniu, 
Żem pędził z głuchym tętentem po błoniu, 
Że ojca mego we krwi znaleziono 
Nazajutrz?... Księże! rozedrzyj mi łono 
I obacz serce, nim pójdę do trumny, 
Bo mówię prawdę — lecz przysiąc za dumny. 
  1. turma — więzienie. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Trzy poemata · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-poemata/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis