Pieśń XXIV

Zegar, słyszę, wybija,
Ustąp, melankolija!
Dosyć na dniu ma statek,
Dobrej myśli ostatek2.

U Boga każdy błazen,
Choć tu przymówki prazen3,
A im sie barziej sili,
Tym jeszcze więcej myli.

A kto by chciał na świecie
Uważyć, co sie plecie,
Dziwnie to prawdy blisko,
Że człek - Boże igrzysko.

Dygnitarstwa, urzędy,
Wszystko to jawne błędy4;
Bo nas równo śmierć sadza
Ani pomoże władza.

A nad chłopa5 chciwego
Nie masz nic nędzniejszego;
Bo na drugiego zbiera,
A sam głodem umiera.

Więc by tacy synowie
Byli jako ojcowie,
Dawno by z tej przyczyny
Świat sie jął żebraniny.

Lecz temu Bóg poradził,
Bo co jeden zgromadził,
To drugi wnet rozciska6;
Niech świata głód nie ściska.

Po śmierci trudno rządzić;
Tyś mógł, ojcze, nie błądzić,
Syn tylko worki zliczy,
W rozumie nie dziedziczy.

Przeto te troski płone7
Szatanowi zlecone8;
Niech, uprzątnąwszy głowę9,
Mkną w skrzynię Fokarowę10.

A nam wina przynoście,
Z wina dobra myśl roście;
A frasunek podlany
Taje by śnieg zagrzany.

W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
Dosyć na dniu ma statek (...) ostatek — sens fragmentu: wystarczy już powagi w tym dniu, ostatek czasu poświęćmy zabawie. [przypis redakcyjny] ↩
tu przymówki prazen (starop.) — tu (czyli na ziemi) wolny od napiętnowania. [przypis redakcyjny] ↩
błędy (starop.) — głupstwa, sprawy niewarte zachodu. [przypis redakcyjny] ↩
chłop — tu: mężczyzna, człowiek. [przypis redakcyjny] ↩
rozciskać — rozrzucić (por. ciskać: rzucać). [przypis redakcyjny] ↩
płony (starop.) — płonny, zbyteczny, daremny. [przypis redakcyjny] ↩
szatanowi zlecone (przen.) — przeklęte. [przypis redakcyjny] ↩
uprzątnąwszy głowę — wyprowadziwszy się z głowy. [przypis redakcyjny] ↩
skrzynię Fokarowę — skrzynię Fokarów; chodzi o bankierską rodzinę Fuggerów. [przypis redakcyjny] ↩