Loreva

1. Ciemności

W niezgłębionych mych smutków posępnej jaskini, 
Gdzie mię już zamknął wyrok Przeznaczeń surowy; 
Kędy1 nie wnika promień wesoły, różowy, 
Kędy ze mną Noc tylko chmurna gospodyni; 
Jestem jak potępieniec przez Boga szydercę, 
Skazany na tle cienia malować — niestety! 
Kędy — kucharz grobowe gotujący wety2, 
Warzę3 wciąż i spożywam własne moje serce. 
Chwilami błyska, zwiększa się, rośnie na jawie, 
Widmo stworzone z blasków wspaniałych i czarów; 
Po marzycielskich wschodnich rysach i postawie, 
Gdy już zwykłego wzrostu dosięgnie rozmiarów, 
Poznają ją: — ta piękna mara moja senna, 
To ona! taka chmurna — jednak tak promienna! 
  1. kędy (starop.) — gdzie, dokąd. [przypis edytorski] ↩
  2. wet (daw.) — słodki deser. [przypis edytorski] ↩
  3. warzyć — gotować. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Charles Baudelaire

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Widmo · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-widmo/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis