Loreva
Loreva

Rozdział 10 z 12

„W noska”

O wy, latka młodociane! 
O dziecięcy wieku błogi! 
Jakie krótkie są twe żale, 
twoje smutki, twoje trwogi! 
Nie tak szybko w letni ranek 
srebrna rosa schnie na kwiecie, 
jak te łezki brylantowe 
w modrych oczach twoich, dziecię! 
I nie z takim chmurkę w maju 
rozdmuchuje wiatr pośpiechem, 
jak na liczku twym rumianym, 
znika smutek przed uśmiechem. 
Chwilki życia na twym niebie 
złotą mienią się obręczą. 
Dusza twoja to obłoczek 
malowany śliczną tęczą! 
Tak i kotki z „Pod Pieroga” 
dnia trzeciego zapomniały 
o tej burzy, co wieczorem 
szkolny gmach wstrząsnęła cały. 
Jako znika cień o wschodzie, 
tak zniknęła w sercach troska, 
a prześliczna Kizia-Mizia 
grę prowadzi, zwaną „w noska”. 
Gra ta, bardzo znakomita, 
na tym, dziatki me, polega, 
że się kotek kotka chwyta 
i po całym domu biega. 
Chwytać trzeba za obróżkę, 
a kto jej na szyi nie ma, 
tego się za nosek bierze 
i w pazurkach mocno trzyma. 
 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szkolne przygody Pimpusia Sadełko · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-szkolne-przygody-pimpusia-sadelko/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis