Loreva
Loreva

Rozdział 11 z 12

Pimpuś-śmiałek

Już dawno mówią o tem1: 
„Żyją z sobą jak pies z kotem”. 
Ale Pimpuś nie dowierzał 
i przymierzał. 
Skoro tylko psa gdzie zoczy2, 
to podejdzie, to uskoczy, 
ale z drogi mu nie schodzi 
pan dobrodziej! 
Jeden, drugi kundys3 krzepki 
ani dbał o te zaczepki; 
psu nie honor bić się z kotem. 
Co mu po tem? 
Przestrzegały inne koty: 
„Porzuć, Pimpuś, swoje psoty, 
bo się kiedy tak zahaczysz, 
że... zobaczysz!” 
Ale Pimpuś, harda sztuka, 
z psami wciąż zaczepki szuka 
i po nosie — trzep ich z boku... 
Psy... już w skoku! 
Już dobrały się do skóry... 
„Aj, aj! — wrzeszczy Pimpuś. — Gbury! 
Toż od takiej znajomości 
bolą kości!...” 
A psy na to: „To nauka! 
Znajdzie guza, kto go szuka... 
A za taką awanturę 
biorą w skórę!”  
  1. tem (daw.) — tym. [przypis edytorski] ↩
  2. zoczyć (daw.) — zobaczyć; dostrzec. [przypis edytorski] ↩
  3. kundys — kundel. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szkolne przygody Pimpusia Sadełko · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-szkolne-przygody-pimpusia-sadelko/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis