Loreva
Loreva

Rozdział 12 z 22

XI

Ludzkość w półboga swego wierzyła: 
Zbrojnych milionów olbrzymia siła 
Stawała przy nim w jednéj godzinie; 
Leciała pędem, gdzie jeno skinie, 
Porywa wirem, gdzie się zaczepi, 
Co chwila wzrasta, coraz się krzepi. — 
Pod sklepieniami obcego nieba 
Janek przy panu walczył jak trzeba: 
Wespół z drugimi wstąpił z zaszczytem 
Na groźne pasmo skał pod Madrytem; 
Wespół z drugimi zasługą czystą 
Został mianowan starym gwardzistą; 
Gdy jego męstwo wodzowie chwalą, 
Dostał wojenny krzyż pod Alhalą; 
W ziemi rakuskiéj, gdzie Wagram pole, 
Wziął chrzest żołnierski — ranę na czole. 
Lecz się wyleczył — w szeregi staje, 
I znowu poszedł w hiszpańskie kraje, 
Gdzie niebo świetnym promieniem pała, 
Gdzie pełno złota, gdzie trud i chwała, 
Gdzie do zasługi niwa tak żyzna, 
Gdzie najpiękniejszych dziewic ojczyzna. 
Lecz tęsknych myśli z chrobrego czoła 
Gwar obozowy wygnać nie zdoła; 
W chwilach spoczynku śpią towarzysze, 
A ich marzenia bitwa kołysze, 
Śni się bój, zdobycz albo hulanka. 
Insze marzenia na sercu Janka: 
Choć w takt rycerski puls jego grzmoce, 
On o swéj wiosce śni całe noce, 
W brzękocie bębnów, wśród trąb zgrzytania, 
Wiejski się obraz przed nim odsłania: 
Słyszy kościelny dzwonek cichutki, 
Słyszy skowronka piosnkę pobudki; 
Słyszy, jak rybka pluska się w wodzie, 
Słyszy strojenie skrzypiec w gospodzie; 
Śpi na biwaku, na cudzéj ziemi, 
A dusza jego hula ze swemi! 
Powiecie może: to rzecz wiadoma, 
Janek zostawił kochankę doma. 
Nie! jeszcze serce biło swobodą: 
Opuścił wioskę zanadto młodo; 
A w cudzych wioskach — pożal się, Boże, 
Czyż piękne dziéwczę zrodzić się może? 
On lubił na wsi orszak dziewczęcy, 
Ale nie kochał żadnéj goręcéj. 
Kochanka jego — to wcale inna, 
Ona się zowie: wioska rodzinna, 
Ze swém powietrzem, ze swoją wodą, 
Z ludźmi, z kaplicą, z lasem, z gospodą, 
Z wieczornicami1 i z doświtkami2, 
Ze swojém niebem, swemi chmurami. 
  1. wieczornica — zabawa organizowana wieczorem. [przypis edytorski] ↩
  2. doświtka — zabawa trwająca do świtu. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Janko Cmentarnik · Okładka na podstawie: Mario Sánchez Prada@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Janko Cmentarnik · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-janko-cmentarnik/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis