Rozdział 3 z 3

III.

Zasię1 zachwyt ekstazy tak łacno2 się dzieli,
A serce w ciszy modłów ukaja3 tak łzawe,
Że niejedna z nich długo w samotnej swej celi
Powtarza w letni wieczór kościelne swe „Ave”.

Stojąc w otwartym oknie, gdzie śni noc daleka,
Wznosi skrzydlatą jeszcze zasłonami głowę,
I długo w noc tęsknymi oczyma przewleka
Rozmodlonych gwiazd złotych ziarna różańcowe.

zasię (daw.) — a, zaś. [przypis edytorski] ↩
łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski] ↩
ukajać — dziś popr.: koić. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Georges Rodenbach

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Klasztor flamandzki · Okładka na podstawie: fotologic@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Klasztor flamandzki · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rodenbach-klasztor-flamandzki/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Bronisława Ostrowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.