Loreva
Loreva

Rozdział 60 z 76

15

Wieczór gęstniejsze1 rozsiewa tumany, 
Brudniejszym niebo obłokiem zaciemia, 
Z ciemniejszym niebem zasępia się ziemia; 
Toczą się szlakiem obłędu bałwany2. 
Chropawym torem, w ślepiącej ciemnocie 
Orężny orszak bacznie się posuwa; 
Daleki ogień, co na przodzie czuwa, 
Dodaje bodźca wojennej ochocie. 
To na zamkowej wieży się paliło: 
Kochankom wojny tak go widzieć miło, 
Jakby się w oko dziewczyny patrzyli, 
Gdy je nadzieja rozkoszy umili, 
I dalej hufcem ściśnionym stąpali, 
Ciągłe milczenie zachowując dzikie, 
Nadzieję mordu mając za muzykę, 
Za wtór stęk ziemi i brząkanie stali. 
Cóż się tam dzieje z myślami Nebaby 
Teraz, gdy zemsty dostępuje szczytu? 
Musi mu jaśnieć wszystkimi powaby; 
Teraz to musi w rozkoszy zachwytu... 
Ej, ile można miarkować po czole, 
Po dosłyszanym zazgrzytaniu szczęki — 
Znośniejsze serca zdradzonego bole, 
Gdyby się pojął, niż te zemsty wdzięki. 
Czegoż by marzył po tryumfach noża 
O błędnym życiu w stepach Zaporoża? 
I czegóż w myśli tak brnąć, że pomału 
Jakby w sen zapadł, jakby w śnie się rzucił, 
Gdy pistoletu wystrzał go ocucił. 
«Kto tam wystrzelił?» — wnet groźnie zawoła. 
Pilnie patrzono po sobie dokoła — 
To aż w ostatnich szeregach oddziału. 
«Droga tak ciemna, koń się potknął w chodzie. 
Przeklęty kurek, źle trzyma na zwodzie, 
Aby go dotknąć, to zaraz i pryśnie». — 
«Niechaj no każdy pistoletu strzeże! 
Bo czy umyślnie, czy to nieumyślnie, 
Raz ja ostatni w ten przypadek wierzę! 
Nie przetrze oczu, jak plunę któremu!3 
Hej, kto wie drogę, niech jedzie przed nami! 
Wy z bystrym okiem, biegnijcie stronami; 
A tył oddziału wręczam pod straż temu. 
Wróg — bodaj mara; a wystrzał przestroga!» — 
«Pozwól się prosić, ojcze atamanie — 
Pochwycił Kozak, co w tej chwili stanie — 
Każda mi znana pod Kaniowem droga; 
Niejedne wiozłem tu listy, a wprzody4 
Nie raz tu, nie dwa wypasałem trzody. 
Wybierz mi oczy, jeszcze i w tę chwilę, 
Na krzyż przysięgam, że o krok nie zmylę». — 
«Zanadto mowy, lecz kiedyś ochoczy, 
Więc prowadź. Zawsze ku temu ogniowi; 
To nam gospoda.» Tak Nebaba powié, 
A zwinny Kozak przed wszystkich wyskoczy: 
Westchnie — przez piersi święty krzyż położy; 
A za nim reszta — i dalej, w czas boży! 
  1. gęstniejszy — dziś popr. formy stopnia wyższego przymiotnika gęsty: gęstszy a. gęściejszy. [przypis edytorski] ↩
  2. bałwan — tu: fala. [przypis edytorski] ↩
  3. Nie przetrze oczu, jak plunę któremu! — ataman grozi, że strzeli do żołnierza łamiącego dyscyplinę (plunąć: pot. strzelić, por. spluwa: broń palna, pistolet). [przypis edytorski] ↩
  4. wprzody a. wprzódy — wcześniej, dawniej. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Seweryn Goszczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zamek kaniowski · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zamek-kaniowski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis