Loreva
Loreva

Utwór 15 z 16

Ama

Moja tygrysica błękitnooka,  
na hebanowem łożu wyciągnięta,  
jedwab kaszmirski otula ją — śni.  
Szemrzą strumyki wśród araukaryj. —  
Kazałem do marmurowej sali 
wpuścić lwa olbrzymiego z gór Atlasu.  
Wsunął się niemy — z piorunami w ślepiach.  
Obszedł mnie wkrąg, nie racząc spozierać.  
Zwarłem drzwi na łańcuch 
i z miradoru patrzę 
wśród purpurowo-złoto-błękitnych arabesek.  
Ama ocknęła się —  
moręgowatym ogonem wyrażając radość —  
leniwo — niby odaliska — szła ku lwu pustyni.  
Lecz on drapieżną opętany chucią 
runął, jak zgóry oberwana skała.  
Zwarli się —  
i czworgiem łap wyskoczył w powietrze —  
— czarna jaskinia mignęła pod brzuchem.  
Ama łyskawicą wysunęła się — kłąb 
sinych wężów niosąc w paszczy — wnętrzności lwa.  
Z pustą ziejącą otchłanią zataczał się 
i zwolna obchodził lew jamę krwi konając.  
Jak na wieczornych przechadzkach nad morzem,  
łasiła się do mej ręki Ama — od lwa nietknięta —  
tylko bardziej leniwa pokłada się u mych nóg —  
i nie mogła wstać.  
Cierpiąc patrzała na mnie tajemniczym blaskiem,  
a w oczach jej morze gasło i ciemniało.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Miciński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W pośród Raju · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-posrod-raju/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis