Loreva
Loreva

Utwór 2 z 3

Grota

Sklepienie — w fantastyczne pozwijany sploty 
Zwisa las długi, gęsty lśniących stalaktytów. 
Krople sączą się cicho ze ścian i ze szczytów, 
Tajemnym szmerem wnętrze napełniając groty. 
Szczeliną skalną wpada promień słońca złoty, 
Niosąc z sobą łagodne oddechy błękitów. 
W kraju wizyj1 i czarów, tajemniczych mitów, 
Błąka się moja dusza i płacze z tęsknoty. 
A łzy ze ścian dużymi kroplami się sączą, 
Skrząc się w blaskach tęczowych od promieni słońca, 
Z łez rosną stalaktyty, zlewają się, łączą, 
I znowu las powstaje bez końca, bez końca... 
W jego głębiach milczące snują się rozpacze — 
Czy to grota tajemna, czy ma dusza płacze?... 
  1. wizyj — dziś popr. forma: wizji. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Henryk Zbierzchowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Impresye · Okładka na podstawie: Colors, John Fowler, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Impresye · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zbierzchowski-impresye/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis