Loreva
Loreva

Utwór 8 z 8

VI

Po co się zrywać w spienione odmęty 
Walki, wszczynanej o tysiączne złudy, 
Które prawdami zwie ten świat, przejęty 
Kłamstwem i fałszem? Po co siać swe trudy 
Na jego roli, gdzie niepewne sprzęty, 
A jeśli wzejdzie jaki krzew, to wprzódy1, 
Nim się rozwinie, nienawiść go zsiecze, 
Przenikająca wszystkie chęci człecze?! 
Rozstrój swe drogi po tych polach znaczy, 
A za nim słabość i wątłość się wlecze; 
Upiór zwątpienia i widmo rozpaczy 
Swą bezlitosną rozciągają pieczę 
Nad owym sercem, co się w wir tej burzy, 
Jak ptak w gradowe obłoki, zanurzy... 
  1. wprzódy — najpierw. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kasprowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Na jeziorach włoskich · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-wichrow-i-hal-z-alp-na-jeziorach-wloskich/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis