Loreva
Loreva

Rozdział 5 z 5

V

Duchu mój, wbiegły w brzask niebieskich kopuł,  
Zawadzający skrzydłami z wysoka 
O nawał Boga, jak o senny szkopuł!...  
Święć się twój pobyt i miłosna zwłoka 
Na piersi ziemi, wybuchłej rozkwitem 
Pod warg twych musem i pod strażą oka!  
Święć się wiosenny twój płacz nad zarytem 
W murawach szczęściem, gdy rozśmiane gardło 
Łka, zachłyśnięte sercem i błękitem!... 
Święć się twój nagły dreszcz nad obumarłą 
U stóp twych burzą, po której pogrzebie 
Dwoje się oczu dziewczęcych zawarło.  
Święć się twój udar słoneczny na niebie, 
Gdy — nieprzytomny — zasłaniasz się dłonią 
Od blasku śmierci, co oślepił ciebie!  
Zwól — niechaj szumią i szemrzą, i dzwonią 
Chóry niczyich, bezimiennych głosów, 
Od których usta przelęknione stronią... 
Zwól — niech na żyznym błękicie niebiosów 
Obłędna brzoza — wbrew ziemi — wyrośnie, 
By coś tam zmącić zielonym snem włosów!...  
I niech twe ciało, podane ku wiośnie, 
Wicher ci zszarpie, niby płaszcz, ulewą 
Twych łez bezwolnych przemokły radośnie!  
Czemu tak patrzysz w okrętowe drzewo, 
Gdzie przepych lasów od dawna zbezlistniał? 
I w wicher patrzysz, bielący się mewą? 
Czyliś się nie dość, ty — duchu, naistniał? 
Nie dość nachłonął i brzasków, i cieni, 
Gdzie się niejeden sen uoczywistniał? 
Rozpielgrzymiony po wirach bezdeni 
Dokądże dążysz? Jakaż baśń w przestworze 
Poprzód twych oczu we mgle się zieleni?  
Wściągnij się w sobie, zesłabnij w pokorze, 
Na pierwszym lądzie z pierwszym oto płazem 
Wij się i czołgaj, wspominając morze! 
Klęknijmy kornie przed kwiatem, przed głazem, 
We mgłach — na łąkach — u wylotu alej, — 
Gdziekolwiek można — tam klęknijmy razem!  
I błogosławmy naokół i dalej 
Motylom — kwiatom — i ptakom — i pszczołom,— 
A ty mi wówczas, błogosławiąc, szalej!  
I maluczkością świata się oszołom! 
I pobłogosław zjawionym w śnie twarzom, 
I ze snu głębi wychylonym czołom —  
I zagubionym w sobie wirydarzom, 
Gdzie ślady stóp się skradają i łaszą 
Do gęstwy, cieniów zostawionej strażom.  
I szczęścia widmom, co nęcą i straszą, 
I utraconej na zawsze dziewczynie, 
Która być mogła — a nie była naszą...  
I wszelkiej męce i wszelkiej przewinie, 
I wszelkim innym, nieznanym dziewczętom, 
Które w nieznanej czekają krainie!  
I wszelkim morzom i snom, i okrętom!... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Nieznana podróż Sindbada Żeglarza · Okładka na podstawie: amira_a@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Nieznana podróż Sindbada Żeglarza · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nieznana-podroz-sindbada-zeglarza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis